Posts tonen met het label hoe moet ik dat nou labelen?. Alle posts tonen
Posts tonen met het label hoe moet ik dat nou labelen?. Alle posts tonen

donderdag 19 januari 2012

Ogottegottegot



En dan is het ineens zover: vandaag begin ik met de eerste module Cranio Sacraal Therapie. Eindelijk mag ik gaan kijken of ik het ook daadwerkelijk allemaal kan voelen en sturen. Straks weet ik eindelijk of mijn toekomstplannen toekomstmuziek blijven of dat ik hier daadwerkelijk mijn beroep van kan en wil maken.

Van te voren moest ik een boekje lezen, geschreven door de oprichter van de academie waar ik mijn opleiding ga volgen. Met daarin een uitleg en de eerste basisbeginselen. Die ga ik dus de komende 4 dagen oefenen.
Op een ander mens. Een wildvreemd mens.
Daar moet ik even aan wennen, want hoewel je 'klanten' volledig gekleed blijven, raak je ze wel aan.

'Straks moet ik oefenen op zo'n bebaarde alternativo,' denk ik huiverend. 'Zoéén die nog nooit van deodorant gehoord heeft en zijn geitenwollen sokken vrolijk in zijn JezusNikes propt.'
OMG.

Er is zelfs een handeling waarbij je rechterhand onder de rug schuift, ter hoogte van het heiligbeen (dat is het sacrale stukje) en de linkerhand op de buik ter hoogte van het schaambeen.
Ik ga dus iemand aanraken op een vrij intieme plek.
En die iemand zou zomaar een heer kunnen zijn.
En bij heren zit er op die plek uh... iets.
Iets dat onwillekeurig best eens zou kunnen groeien van al die liefdevolle aandacht.
Ogottegottegot.
Ik hoop zó dat ik op een dame mag oefenen!

zondag 1 januari 2012

Kater

Hallo kater. Jij ook een gelukkig 2012.
Maar zullen we afspreken dat ik jou niet al te vaak zie dit jaar?

En voor wie ook uitermate duf naar het beeldscherm zit te staren:

Ik wens je een fantastisch 2012 waarin al je dromen uitkomen!

donderdag 17 maart 2011

Weinig

Ik blog weinig these days.
kweetut
Maar qua werk ga ik hartstikke lekker.
Dat u het even weet.
En als taxseason weer over is, vind ik vast ook weer inspiratie voor wat leuke verhaaltjes hier.
Dus.
Wees.
Gerust.

dinsdag 11 januari 2011

Reality check

Zaterdagavond, net na middernacht.
Ik sta met man en vrienden in de Warhol in Groningen.
De nieuwe Warhol want de oude ging dicht en werd later op een nieuwe locatie weer geopend.
We vallen in het staartje van het verjaardagsfeest van een achttienjarige.
De tent is gevuld met tieners.
En wij.
Dertigers en veertigers
Ik voel lichtelijk eh.... niet op mijn plaats.
'Technisch gesproken zou ik de moeder kunnen zijn van één van deze tieners,' prevel ik.
'Sterker nog, dat denken ze waarschijnlijk ook allemaal,' meldt vriend J.
Fijne jongen, die J.
Die gedachte deprimeert me enorm.
Thuis kan ik mezelf nog wijsmaken dat ik jong, hip and happening en 29 ben.
Maar tussen een stel kinderen die net zindelijk zijn, lukt dat een stuk minder.
Zo snel mogelijk smeren we 'm, we duiken De Groote Griet in.
Daar voelen we ons beter.
Totdat ik op het toilet aangesproken wordt met 'mevrouw'. Mevrouw!
Zucht.