Mission Impossible

'Welkom terug schat,' zei man toen ik meedeelde dat ik niet verder ga met de Skinny Bitch-levenstijl.
Ruim twee weken hield ik het vol.
Dronk geen koffie.
At geen vlees.
At geen zuivel.
En at niets maar dan ook niets met geraffineerde suiker erin.
De eerste dagen waren zwaar, daarna werd het makkelijker.
Maar om nou te zeggen dat ik me fit voelde.
Nee. Verre van. Ik voel me nog steeds slap als een natte dweil.
En ineens zat ik op een bankje in de zon en dacht: 'Wil ik dit voor de rest van leven?'
'NEEEEE,' schreeuwde iets in me.
Dus ik geef het op.
Of eigenlijk half.
Ik eet nog steeds vegetarisch.
Ik drink alleen cafeïnevrije koffie en dan maar 3x per dag.
Ik drink alleen nog biologische melk en eet verder ook zo veel mogelijk biologisch.
Ik blijf geraffineerde producten mijden.
Ik blijf etiketten lezen om te zien wat voor rommel erin zit.
Maar compleet leven op groenten, fruit, brood, pasta en rijst dat wil ik niet.
Zelfs niet voor een fit en reteslank lijf.
En nu ga ik een cappuccino maken!

Skinny Bitch

Dit weekend las ik 'Skinny Bitch' van Rory Freedman en Kim Barnouin.
Bij de titel zou je denken aan chicklit maar in werkelijkheid gaat het over voedsel en dan vooral de ingrediënten van voedsel dat wij met z'n allen als gezond en veilig beschouwen.
Kort gezegd worden er aan doodnormale produkten veel ingrediënten toegevoegd. Om het bijvoorbeeld de smaak, textuur of houdbaarheid te verbeteren.
Maar wat eten we nu eigenlijk? Er ging een wereld voor me open.

Ik zal u niet vervelen met alle details maar om (niet ernstige) gezondheidsredenen besloot ik het eens te gaan proberen.
Vanaf afgelopen zondag eet ik geen vlees, zuivel of suiker meer. En drink ik geen koffie.
'Dan blijft er toch niets over?', hoor ik u denken.
Dat valt nog mee, er zijn these days legio vervangers voor vlees en zuivel te vinden. En hoewel ze lang niet allemaal even smakelijk zijn, is het best leuk om uit te zoeken welke merken/produkten me wel smaken.
Zo smaakt de 'sojamelk machiato' met een beetje fantasie net als koffie. Wel zoeter omdat ik zelf mijn koffie alleen met melk drink, o nee, drónk, maar daar zal ik wel aan wennen.
Verder uiteraard veel groenten, fruit, noten en volkoren produkten.
Zo mag je bijvoorbeeld ook chips! Zolang het maar biologische chips is, zonder transvetten en al dat soort shit.

Beloning voor dit alles is een gezond en bovendien slank lijf. Die titel heeft het boek tenslotte niet voor niets gekregen.
Ik ben benieuwd. Ik probeer het een tijdje en wie weet ben ik straks fit, vol energie en reteslank.
Wie wil dat nu niet?

Wát een vent

Gisteren, aan het eind van de middag, ging ik even naar de stad. Ik kon niet verder met m’n werk en vond ik dat ik wel wat had verdiend na een week streng diëten.
Ik ben zo’n dertien kilo te zwaar, namelijk. Dat wil zeggen, als ik uitga van een BMI van 22,5 ben ik 12,6 kilo te zwaar. En een BMI van 22,5 valt, u raadt het al, keurig in het midden van 20 en 25. De range die geldt als een gezond BMI. Een BMI van 22,5 is dus in mijn simpele beleving het aller-gezondst.
Anyway, ik ging naar de stad en liep even binnen bij Miss Etam.
Nee wacht!
Voor u uw jachtgeweer uit het vet trekt om me met een nekschot uit mijn lijden te verlossen: ik kom alleen bij Miss Etam omdat ze daar Extra Lange Spijkerbroeken hebben.
En da’s fijn als je bijna 1.90 meter meet. Helaas zijn de meeste van die spijkerbroeken best truttig. Vandaar dat ik regelmatig even binnenloop in de hoop op een hippe. Spijkerbroek.
En gisteren hing er dan een donkerblauwe, extra lange skinny jeans.
Ik heb er al één in de kast hangen maar die past (nog) niet.
En ik wil er NU één. Nu. Nu. Nu.
En nu heb ik er dus twee. Eén die nu past en één die hopelijk over een paar weken past.
Naast jeans kocht ik nog twee tops en een gebreide tuniek.
Om schoenenwinkels ben ik maar met een grote boog heen gelopen.
Thuisgekomen bedacht ik me, enigszins schuldig, dat het bedrag toch aardig opgelopen was.
En dat Man, heel terecht, best eens commentaar zou kunnen hebben.
Maar wat zei de schat bij het zien van al die tassen?
‘Hé, heb je kleding voor jezelf gekocht? Goed zo, schat, dat heb je wel verdiend…’
En op zo’n moment weet je dan weer precies waarom je al bijna twaalfeneenhalf jaar met die man getrouwd bent, dames.
En zeg nou zelf, het staat me goed:


p.s. Op dit moment ben ik nog precies tien kilo te zwaar. Want er is al 2,6 kilo af!